1. Stosując przepisy:
- 1) art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. d lub
- 2) art. 65 ust. 1d pkt 2 lit. a tiret pierwsze lub ust. 1e pkt 2 lit. a tiret pierwsze, lub art. 90 ust. 1c pkt 6 lit. a tiret pierwsze, lub ust. 1d pkt 6 lit. a tiret pierwsze, lub art. 117 pkt 1 lit. a, lub art. 139f ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze, lub art. 139s ust. 1 pkt 3 lit. a tiret pierwsze, lub art. 144 ust. 15 pkt 5 lit. a, lub art. 144a ust. 1 pkt 3 lit. e tiret pierwsze, lub art. 157d ust. 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze, lub art. 157j ust. 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze ustawy zmienianej w art. 96 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
– prawomocne ukaranie za wykroczenie określone w art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy traktuje się jak prawomocne ukaranie za wykroczenie określone w art. 84 ust. 1.
2. Stosując przepisy:
- 1) art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. c lub
- 2) art. 65 ust. 1d pkt 2 lit. a tiret drugie lub ust. 1e pkt 2 lit. a tiret drugie, lub art. 90 ust. 1c pkt 6 lit. a tiret drugie, lub ust. 1d pkt 6 lit. a tiret drugie, lub art. 117 pkt 1 lit. b, lub art. 139f ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie, lub art. 139s ust. 1 pkt 3 lit. a tiret drugie, lub art. 144 ust. 15 pkt 5 lit. b, lub art. 144a ust. 1 pkt 3 lit. e tiret drugie, lub art. 157d ust. 1 pkt 2 lit. a tiret drugie, lub art. 157j ust. 1 pkt 2 lit. a tiret drugie ustawy zmienianej w art. 96 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
– prawomocne ukaranie za wykroczenie określone w art. 120 ust. 3–5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy traktuje się jak prawomocne ukaranie za wykroczenie określone w art. 84 ust. 3–5.